رایج ترین روش های خودکشی در ایران
![](https://tritanews.ir/wp-content/uploads/2017/09/24-4.jpg)
اسدبیگی معتقد است: رایجترین روش خودکشی در ایران که منجر به خودکشی کامل و مرگ فرد میشود «حلق آویز کردن» است و پس از آن استفاده از سموم همچون قرص برنج و … در رتبه دوم قرار میگیرند؛ این در حالیست که رایجترین روش اقدام به خودکشی که معمولا منجر به فوت افراد نمیشود نیز «مصرف قرص و دارو» است.
۱۹شهریور ماه،برابر با ۱۰ سپتامبر «روز جهانی مبارزه با خودکشی» در تقویم جهانی نامگذاری شده است؛ رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران گفت: بر اساس آمار پزشکی قانونی، آمار خودکشی در ایران سالانه حدود ۵۰۰۰ نفر است؛ به طوریکه نرخ خودکشی در ایران معمولا پنج تا شش نفر به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر است.
وی در ادامه با تاکید بر آنکه در زمینه ثبت آمار خودکشی، نظام ثبتی دقیقی نداریم، گفت: آمارهایی که در خصوص خودکشی مطرح میشوند تنها آمار مراجعه کنندگان به مراکز درمانی پزشکی قانونی، اورژانس اجتماعی، ناجا و … هستند اما به علت آنکه این آمارها تجمیع نمیشوند و هر نهاد آمار خاص خود را منتشر میکند و نظام ثبتی دقیقی در این حوزه نداریم، آمار مشخصی را در خصوص میزان خودکشی در کشور نمیتوان ارائه داد.
چلک افزود: به طور کلی نرخ خودکشی در ایران نسبت به میانگین جهانی کمتر است؛ به طوریکه بر اساس آمار سال ۲۰۱۲ در ایران در مقابل هر ۱۰۰ هزار نفر، ۵ تا ۵٫۲ نفر نرخ خودکشی می کنند، این در حالیست که این نرخ جهانی ۱۱ تا ۱۲ نفر است.
وی ادامه داد: بر اساس آمار سال ۲۰۱۲ سالیانه حدود ۸۰۰ هزار نفر در دنیا خودکشی میکردند که در این میان کره شمالی، هند، لیتوانی، ترکمنستان، بلاروس، روسیه و حتی ژاپن و … آمار بالایی از خودکشی را به خود اختصاص داده بودند.
رئیس انجمن مددکاری اجتماعی ایران تاکید کرد: در استانهای ایلام، کرمانشاه، لرستان، خوزستان آمار خودکشی نگران کنندهتر از سایر نقاط کشور است.
چلک خاطرنشان کرد: به طور کلی عمده خودکشیها در کشور بیشتر جنبه «تهدیدی» داشته به همین دلیل استفاده از قرص و دارو و موادی از این قبیل رایجترین روش خودکشی در کشور است. در حالیکه روشهای خشنتری همچون حلق آویز کردن کمتر در ایران مورد استفاده قرار میگیرند.
وی در خصوص میانگین سنی اقدام به خودکشی در کشور نیز گفت: در برخی از کشورهای دنیا اقدام به خودکشی و همچنین خودکشی دربزرگسالان بیش از سایر افراد صورت میگیرد. این در حالیست که در ایران میانگین سنی افرادی که اقدام به خودکشی و یا خودکشی کامل میکنند کمتر از ۳۰ سال است. این در حالیست که نمیتوان مدعی شد که زنان بیشتر از مردان اقدام به خودکشی میکنند اما به طور کلی خودکشی در جامعه شهری بیش از جامعه روستایی است.
روشهای پیشگیری از خودکشی
حسین اسدبیگی، رییس اورژانس اجتماعی کشور نیز در خصوص میزان خودکشی در ایران اظهار کرد: گاهی به اشتباه رتبه ایران در زمینه خودکشی در مقایسه با سایر کشورهای جهان در رتبههای بالا قملداد میشود؛تاجاییکه برخی مدعی میشوند که ایران در رتبه دوم خودکشی در میان کشورهای جهان قرار دارد.
وی در ادامه در خصوص رتبه ایران در زمینه خودکشی بر اساس تحقیقات انجام شده گفت: ایران در میان سایر کشورهای جهان در زمینه خودکشی رتبه ۱۰۸ را به خود اختصاص داده است.
رئیس اورژانس اجتماعی کشور همچنین عنوان کرد: در سال ۹۴ تعداد ۴۰۲۹ نفر و در سال ۹۵ تعداد ۴۴۰۵ نفر خودکشی منجر به فوت در ایران داشتند.
اسدبیگی در خصوص اقدامات اورژانس اجتماعی جهت جلوگیری از خودکشی نیز گفت: در اثر فعالیتهای اورژانس اجتماعی (۱۲۳) از طریق خدمات سیار و همچنین مراکز مداخله در بحران در سال ۹۴، ۴۴۰۰ نفر و در سال ۹۵، ۵۲۵۰ نفر در حوزه خودکشی پذیرش و از مرگ آنها جلوگیری شده است.
اسدبیگی معتقد است: رایجترین روش خودکشی در ایران که منجر به خودکشی کامل و مرگ فرد میشود «حلق آویز کردن» است و پس از آن استفاده از سموم همچون قرص برنج و … در رتبه دوم قرار میگیرند؛ این در حالیست که رایجترین روش اقدام به خودکشی که معمولا منجر به فوت افراد نمیشود نیز «مصرف قرص و دارو» است.
رئیس اورژانس اجتماعی کشور در ادامه با اشاره به آنکه چند روزی است که در فضای مجازی اخبار و فایلهایی در خصوص یک بازی کامپیوتری که در نهایت منجر به خودکشی فرد میشود دست به دست میشود گفت: چند روزی است که در فضای مجازی اخبار و کلیپهای مربوط به بازی کامپیوتری که در نهایت منجر به آن میشود که فرد خود را از ارتفاع به پایین پرتاب و خودکشی میکند منتشر میشود که در ظاهر بیننده را در مورد این بازی هشدار میدهند و بر مراقبت از نوجوانان در مقابل این بازی تاکید میکند. این در حالیست که معتقدم این روشها یکی از روشهای تبلیغ غیر مستقیم است که باعث مشارکت بیشتر نوجوانان در چنین بازیهایی خواهد شد.
رئیس اورژانس اجتماعی کشور تصریح کرد: تاکنون هیچ گونه خودکشی به علت شرکت در این بازی به اورژانس اجتماعی گزارش نشده است، این در حالیست که از افراد میخواهیم اخبار مربوط به این بازی را در فضای مجازی منتشر نکنند زیرا انتشار اخبار و فایلهای مربوط به این بازی باعث میشود که ذهن کنجکاو نوجوانان به سمت آن رفته و به نوعی تبلیغ غیر مستقیم برای این محصول ایجاد شود. حتی ممکن است تهیهکنندگان این بازی به صورت تعمدی به منظور افزایش مشتریان خود این گونه مطالب را در فضای مجازی منتشر کنند، همانطور که در خصوص مواد مخدر و محرک و جدید نیز میبینیم که یک مرتبه موجی در خصوص یک ماده مخدر جدید در فضای مجازی به راه افتاده و ضمن توصیف آن ماده، مضرات آن نیز به افراد گوشزد میشود، غافل از آنکه هدف از دست به دست کردن اطلاعات و اخبار این مواد تبلیغ غیر مستقیمی است در جهت افزایش گرایش جوانان به مصرف ماده مذکور؛ به این ترتیب باید از این روش تبلیغاتی در فضای مجازی جلوگیری شود.